7.2.2006   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 31/32


Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την Ανακοίνωση της Επιτροπής «Η Ατζέντα κοινωνικής πολιτικής»

(2006/C 31/08)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ανακοίνωση της Επιτροπής για την ατζέντα κοινωνικής πολιτικής, COM (2005) 33 τελικό,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την απόφαση της Επιτροπής να ζητήσει την γνωμοδότησή της, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 265, πρώτη παράγραφος, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την απόφαση του Προέδρου της, της 20ής Ιανουαρίου 2005, να αναθέσει στην επιτροπή «Οικονομική και Κοινωνική Πολιτική» την κατάρτιση σχετικής γνωμοδότησης,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη Συνταγματική Συνθήκη και ιδίως τα άρθρα III-117 και III-209 έως III-219,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το Λευκό βιβλίο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση που υιοθετήθηκε το 2001, COM(2001) 428 τελικό,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την έκθεση της Ομάδας υψηλού επιπέδου για το μέλλον της κοινωνικής πολιτικής στην Ένωση (ΓΔ απασχόληση και κοινωνικά θέματα, Μάιος 2004),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την έκθεση «Η απασχόληση, η απασχόληση, η απασχόληση. Δημιουργία περισσότερης απασχόλησης στην Ευρώπη», που κατήρτισε η Task Force για την απασχόληση υπό την προεδρία του κ. Win Kok, Νοέμβριος 2003.

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το δημοσίευμα «Το οικονομικό κόστος από την μη ύπαρξη της Λισσαβώνας. Επισκόπηση της βιβλιογραφίας για τον οικονομικό αντίκτυπο των μεταρρυθμίσεων τύπου Λισσαβώνας», (European Economy, Occasional Papers, αριθ.16, Μάρτιος 2005),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη γνωμοδότησή της, της 23ης Φεβρουαρίου 2005, για τον «Κανονισμό για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο» και την «Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος για την απασχόληση και την κοινωνική αλληλεγγύη — PROGRESS» (CdR 240/2004 Fin),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη γνωμοδότησή της, της 23ης Φεβρουαρίου 2005, «Ανακοίνωση της Επιτροπής για την “Κοινωνική διάσταση της παγκοσμιοποίησης — Η συμβολή των πολιτικών της ΕΕ για να υπάρξουν οφέλη για όλους”» (CdR 328/2004 Fin),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη γνωμοδότησή της, της 29ης Σεπτεμβρίου 2004, για την «Ανακοίνωση της Επιτροπής: “Αύξηση της απασχόλησης των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας και καθυστέρηση της εξόδου από την αγορά εργασίας”» (CdR 151/2004 Fin) (1),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη γνωμοδότησή της, της 22ας Απριλίου 2004, για την «Κοινή έκθεση για την κοινωνική ένταξη που συνοψίζει τα αποτελέσματα της εξέτασης των εθνικών σχεδίων δράσης την κοινωνική ένταξη (2003-2005)» (CdR 21/2004 Fin), (2)

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το Ψήφισμά της «Μία νέα ώθηση στη στρατηγική της Λισσαβώνας» της 24.02.2005 (CdR 518/2004 fin),

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ το σχέδιο γνωμοδότησής της (CdR 80/2005 rev.1) που υιοθετήθηκε στις 3 Μαΐου 2005 από την επιτροπή «Οικονομική και Κοινωνική Πολιτική» (εισηγήτρια η κα Linetta Serri, Κοινοτική Σύμβουλος της Armungia) (IT-PSE),

υιοθέτησε στις 6 Ιουλίου 2005, κατά την 60η σύνοδο ολομέλειας της 6ης και 7ης Ιουλίου 2005 την ακόλουθη γνωμοδότηση:

1.   Παρατηρήσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

Η Επιτροπή των Περιφερειών

1.1

αντιμετωπίζει ιδιαιτέρως θετικά τη δέσμευση για την υλοποίηση μιας νέας Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής για την περίοδο 20005-2010, συμφωνεί πλήρως με τους στόχους και επικροτεί τις στρατηγικές που σκιαγραφούνται καθώς και το φάσμα των μέσων που προσδιορίζονται για την επίτευξή τους, όπως συνοψίζονται στο σύνθημα «Μία κοινωνική Ευρώπη στην παγκόσμια οικονομία: απασχόληση και νέες ευκαιρίες για όλους»·

1.2

εκτιμά ιδιαιτέρως ότι, παρά την επιβράδυνση της ευρωπαϊκής ανάπτυξης και παρά τα μη ικανοποιητικά αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί ως σήμερα σχετικά με την υλοποίηση της στρατηγικής της Λισσαβώνας, τίθενται εκ νέου στο πεδίο των κοινωνικών πολιτικών οι ίδιοι στόχοι της Λισσαβώνας για την ενθάρρυνση της κοινωνικής διάστασης της οικονομικής ανάπτυξης και για την προώθηση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου το οποίο, όπως πιστοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης του 2002, βασίζεται σε μία «οικονομία που αυξάνεται, σε ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής προστασίας, στην παιδεία για όλους και στον κοινωνικό διάλογο»·

1.3

εγκρίνει τις αρχές που βρίσκονται στη βάση της Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής, δηλαδή την ολοκληρωμένη προσέγγιση, την προώθηση της ποιότητας της απασχόλησης, τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων προστασίας και τέλος την συνεκτίμηση του «κόστους από την απουσία κοινωνικών πολιτικών»·

1.4

επισημαίνει ωστόσο ότι οι στόχοι που έχουν προσδιορισθεί είναι πολλές φορές αόριστοι και χρειάζονται μία πιο σαφή διάρθρωση σχετικά με τον προσδιορισμό των λειτουργικών μέσων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν και των προθεσμιών που θα πρέπει να τεθούν·

1.5

αναγνωρίζει ότι η αρχή του «κόστους από την απουσία κοινωνικών πολιτικών» πρέπει να ληφθεί υπόψη δεδομένου ότι οι κοινωνικές πολιτικές μπορούν να συμβάλλουν στην επίτευξη στόχων που δεν είναι μόνο κοινωνικοί αλλά και οικονομικοί. Πράγματι, δεν εξυπηρετούν μόνο τη μείωση του κοινωνικού αποκλεισμού, αλλά μπορούν επίσης να συμβάλλουν σε καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα, αυξάνοντας για παράδειγμα την ικανότητα προσαρμογής της οικονομίας στις αλλαγές που συντελούνται στο διεθνές περιβάλλον. Η έλλειψη ή η ανεπάρκεια των κοινωνικών πολιτικών έχει στην πραγματικότητα αρνητικές συνέπειες στην εν δυνάμει οικονομική ανάπτυξη·

1.6

εκφράζει τη λύπη της, παρά την μέχρι τώρα συνολικώς θετική της κρίση, για το γεγονός ότι η Ατζέντα κοινωνικής πολιτικής δεν αναφέρεται ρητώς στον ρόλο και στις ευθύνες των τοπικών και περιφερειακών αρχών, κυρίως αν ληφθεί υπόψη ότι οι αρχές αυτές έχουν στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη την αρμοδιότητα του λειτουργικού προσδιορισμού και της εφαρμογής των κοινωνικών πολιτικών·

1.7

κρίνει σχετικά ότι η ενεργός συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών και οι αντίστοιχες δράσεις τους στα πλαίσια της αρχής της επικουρικότητας, που επικυρώνεται στο σχέδιο Ευρωπαϊκού Συντάγματος και στις υποδείξεις του Λευκού βιβλίου για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση (2001) (Ανακοίνωση «Διαρκής και συστηματικός διάλογος με τις ενώσεις των τοπικών αρχών για την κατάρτιση πολιτικών») θα αποτελέσουν μία από τις συνθήκες επιτυχούς υλοποίησης των στόχων της Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής·

1.8

εκφράζει την ευχή ότι, μέσω ακριβώς αυτών των θεσμών εγγύτητας, θα επιτευχθεί η μείωση των αποκλίσεων και των ανισοτήτων μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών και η διάδοση του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου στην καλύτερη μορφή του και ότι στο ζήτημα αυτό θα ακολουθηθούν οι καλύτερες πρακτικές και δεν θα επιδιωχθεί απλώς προσαρμογή προς τα επίπεδα των κρατών μελών που παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες καθυστερήσεις στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής.

Σε ό,τι αφορά τις στρατηγικές, τους στόχους, τα μέσα και τις προτάσεις της Επιτροπής.

2.   Συστάσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

Αύξηση της εμπιστοσύνης

Η Επιτροπή των Περιφερειών

2.1

έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι η Ευρώπη διέρχεται μία φάση μεγάλης ανησυχίας των πολιτών (επιβράδυνση της ανάπτυξης, μείωση της αγοραστικής δύναμης, γήρανση του πληθυσμού, αντίληψη του μη πρωταρχικού ρόλου της ΕΕ στο διεθνές προσκήνιο, δυσκολία των συστημάτων κοινωνικής προστασίας και διαιώνιση της φτώχειας και της οικονομικής και κοινωνικής περιθωριοποίησης που γεννούν αισθήματα φόβου και αμυντικές στάσεις ενώ παράλληλα τροφοδοτούν παλαιούς και νέους τοπικιστικούς εγωισμούς) συμφωνεί ότι η αύξηση της εμπιστοσύνης θα πρέπει να αποτελεί κύριο στοιχείο της ευρωπαϊκής κοινωνικής στρατηγικής·

2.2

θεωρεί σημαντική την αποφασιστική δράση για την διάδοση ορθών πληροφοριών που αντιτίθενται στους φόβους των πολιτών, των παλαιών και των νέων χωρών μελών·

2.3

υπενθυμίζει ωστόσο την ανάγκη, παράλληλα με την προσπάθεια καλύτερης επικοινωνίας, να επιδιωχθούν στόχοι που αποβλέπουν στην άμεση βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας. Οι στόχοι αυτοί θα πρέπει να προσαρμοστούν στις διάφορες συνθήκες και στις διάφορες προτεραιότητες των χωρών μελών και παράλληλα να επιτρέπουν την ενεργό συμμετοχή των τοπικών και περιφερειακών αρχών.

3.   Τα μέσα

Η Επιτροπή των Περιφερειών

3.1

κρίνει ότι το φάσμα των μέσων που έχουν προσδιοριστεί (νομοθεσία, κοινωνικός διάλογος, δημοσιονομικά μέσα) πρέπει να ενεργοποιηθεί χωρίς δισταγμό προκειμένου να καταπολεμηθεί η διάχυτη έλλειψη εμπιστοσύνης·

3.1.1

επισημαίνει την πρόοδο που επιφέρει η εισαγωγή στο σχέδιο συνταγματικής συνθήκης μίας γενικής κοινωνικής διάταξης (άρθρο III-117) βάσει της οποίας η κοινωνική διάσταση θα πρέπει στο εξής να λαμβάνεται υπόψη σε όλες τις κοινωνικές πολιτικές·

3.2

επικροτεί την συμπληρωματικότητα μεταξύ της Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής, της στρατηγικής της Λισσαβώνας και της στρατηγικής για την βιώσιμη ανάπτυξη που πρέπει να διέπει από κοινού όλες τις κοινοτικές πολιτικές. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να επιφέρει πραγματική πρόοδο στην κοινωνική πολιτική και στην πολιτική απασχόλησης εάν το μέσο αξιολόγησης του αντικτύπου το οποίο έχει καταρτίσει η Επιτροπή λάβει υπόψη του την αρχή της επικουρικότητας, βάσει όσων προβλέπονται στο σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης·

3.3

καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει την ανοικτή μέθοδο συντονισμού, ενσωματώνοντας την στην σημερινή αποκλειστικώς διακυβερνητική μεθοδολογία μέσω της συμμετοχής των τοπικών και περιφερειακών αρχών, που θα αποτελέσουν τους κυριότερους πρωταγωνιστές της διαχείρισης των δημοσιονομικών μέσων της Ατζέντας, ειδικότερα για τα θέματα «Σύγκλιση» και «Περιφερειακή ανταγωνιστικότητα και απασχόληση»·

3.4

κρίνει απαραίτητο, να προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα προς την γενίκευση των κοινοτικών κεκτημένων επιμένοντας ώστε οι νομοθεσίες των κρατών μελών να υιοθετήσουν σταδιακά τις ευρωπαϊκές αρχές και τους ελάχιστους κανόνες προκειμένου να εξαλειφθούν οι αποκλίσεις και οι ανισότητες μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών·

3.5

κρίνει ότι ένα χρόνο μετά την προσχώρηση των νέων κρατών μελών, αρμόζει να προβεί η Επιτροπή σε εκτίμηση του περιορισμού της πρόσβασης, για τους εργαζόμενους των νέων κρατών μελών, στην αγορά εργασίας της παλαιάς Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να εντοπιστεί ο διαρθρωτικός αντίκτυπος του εν λόγω περιορισμού στο καθεστώς των εργασιακών σχέσεων·

3.6

κρίνει ότι ο περιορισμός της πρόσβασης, για τους εργαζομένους των νέων κρατών μελών, στην αγορά εργασίας της παλαιάς Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και η υπό εξέλιξη συζήτηση σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά δείχνουν την αναγκαιότητα αναθεώρησης της οδηγίας 96/71 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών.

4.   Οι τρεις συνθήκες επιτυχίας για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης

Η Επιτροπή των Περιφερειών

4.1

αναγνωρίζει τη σημασία μιας νέας προσέγγισης μεταξύ των γενεών που αποβλέπει στην προσφορά περισσότερων και καλύτερων προοπτικών για τους νέους. Η αύξηση της εμπιστοσύνης και η προώθηση των στόχων της στρατηγικής της Λισσαβώνας δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν χωρίς κεντρικό ρόλο εκ μέρους των νέων· υπενθυμίζει, επί του θέματος, τη γνωμοδότησή της (EDUC 37, 2004) σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την κατάρτιση του προγράμματος «ΝΕΟΛΑΙΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» για την περίοδο 2007-2013·

4.2

εκφράζει την συμφωνία της για την διεξαγωγή εμπεριστατωμένης συζήτησης στο πλαίσιο του Πράσινου βιβλίου σχετικά με το ζήτημα της σχέσης των γενεών το 2005·

4.3

επισημαίνει ότι η έντονη συζήτηση για τη γήρανση του πληθυσμού και τη μεταρρύθμιση των συνταξιοδοτικών συστημάτων πρέπει να συνοδεύεται από ενδελεχή αξιολόγηση και συνεκτίμηση των διαδικασιών υποβάθμισης των συνθηκών διαβίωσης των νέων από την άποψη της ασφάλειας του εισοδήματος και των προοπτικών απασχόλησης και επαγγελματικής αποκατάστασης. Χωρίς να παραγνωρίζονται τα συνεχιζόμενα προβλήματα των πιο ηλικιωμένων πολιτών, πρέπει ωστόσο να δοθεί προσοχή, με μία ολοκληρωμένη προσέγγιση, στις συνθήκες των άλλων στρωμάτων της κοινωνίας τα οποία κινδυνεύουν με αποκλεισμό·

4.4

επικροτεί την ιδέα μιας εταιρικής σχέσεως μεταξύ των γενεών, που θα επιτύχει, αφενός, να ενσωματώσει και να αξιολογήσει τις εμπειρίες των πιο ηλικιωμένων ατόμων, διασφαλίζοντας την παραμονή τους μεταξύ του ενεργού πληθυσμού αλλά αφετέρου θα διασφαλίσει και την δυνατότητα ενσωμάτωσης των νέων. Καλεί σχετικά την Επιτροπή να προβεί σε πειραματικές δράσεις, να διαδώσει ορθές πρακτικές και ειδικές πρωτοβουλίες για να διευκολύνει τις συναντήσεις μεταξύ των γενεών·

4.5

αποδίδει, σε συμφωνία με την ανακοίνωση της Επιτροπής, μεγάλη σημασία στην εταιρική σχέση σε όλα τα επίπεδα, την θεωρεί κύριο μέσο για την επίτευξη του κοινωνικού εκείνου κεφαλαίου που σήμερα φαίνεται να διαβρώνεται από την συνέχιση μιας συγκρατημένης οικονομικής κατάστασης και από αργοπορίες όσον αφορά την επίτευξη των στόχων της Λισσαβώνας, και πάνω απ' όλα του στόχου για την εξασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας για όλους τους ευρωπαίους πολίτες·

4.6

υπογραμμίζει την αναγκαιότητα ειδικών δράσεων εκεί όπου η πρακτική της εταιρικής σχέσεως, για ιστορικούς και κοινωνικοοικονομικούς λόγους, είναι λιγότερο διαδεδομένη και με περιορισμένες εμπειρίες·

4.7

συμφωνεί πλήρως με την σημασία που έχει η εξωτερική διάσταση της ΕΕ. Η Ευρώπη μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στον διεθνή σκηνή, κυρίως για την προώθηση της αξιοπρεπούς εργασίας για όλους, για να διασφαλιστούν ορθοί κανόνες στο εμπόριο και τις διεθνείς συναλλαγές, αλλά και για να προστατευθεί και να υποστηριχθεί στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο, οι αρχές του για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η κοινωνική δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη.

4.8

κρίνει ότι απαιτούνται τουλάχιστον δυο άλλες προϋποθέσεις προκειμένου να επιτευχθεί η αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών: α) πολίτες με υψηλό επίπεδο επίγνωσης των ευρωπαϊκών ευκαιριών που προσφέρονται σ' αυτούς, β) πολίτες που διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα ώστε να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες αυτές όπως, π.χ., γλωσσικές ικανότητες· καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δώσει εξίσου έμφαση και σ' αυτές τις προϋποθέσεις.

5.   Οι δύο πρωταρχικοί άξονες: προς την πλήρη απασχόληση

Η Επιτροπή των Περιφερειών

5.1

συμφωνεί πλήρως με τη στρατηγική να διατηρηθεί η απασχόληση, η ποσότητα και ποιότητά της, στο κέντρο των στόχων της Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής. Η απασχόληση, με τις τέσσερις προτεραιότητες που προτείνονται στην «Έκθεση Kok», παραμένει το κυριότερο μέσο για την αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού και για την προώθηση μιας βιώσιμης και μόνιμης οικονομικής ανάπτυξης.

5.2

είναι υπέρ της έκδοσης του Πράσινου βιβλίου για την εξέλιξη του εργατικού δικαίου. Η γενικευμένη επέκταση ωστόσο νέων μορφών εργασίας καθιστά πράγματι απολύτως αναγκαία την προσαρμογή των κανονιστικών μέσων του εργατικού δικαίου·

5.3

κρίνει ότι στο πλαίσιο αυτό είναι αναγκαίο να αναληφθεί δράση προκειμένου να αποφευχθεί ότι η ευελιξία της απασχόλησης, που είναι απαραίτητη για τον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας και για την ανταγωνιστικότητα, θα οδηγήσει σε επιδείνωση των συνθηκών ασφαλείας των εργαζομένων και στην έκθεσή τους στον κίνδυνο κοινωνικού αποκλεισμού·

5.4

θεωρεί ότι ο κοινωνικός διάλογος παραμένει σχετικά το θεμελιώδες μέσο και γι αυτό πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί οπωσδήποτε, προκειμένου να προωθηθούν και να διευκολυνθούν οι αλλαγές και να τεθούν υπό χρηστή και δίκαια, από κοινωνική άποψη, διαχείριση·

5.5

εκτιμά την πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει νέα στρατηγική για την υγεία και την ασφάλεια στους τόπους εργασίας που θα αποβλέπει στο να διασφαλίσει την πρόληψη, την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων·

5.6

προσβλέπει με ενδιαφέρον στην προοπτική μιας ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας. Εκφράζει ωστόσο την ευχή να μην περιορισθεί απλώς στην επιδίωξη της κινητικότητας των εργαζομένων μεταξύ των κρατών μελών, αλλά να επιχειρηθεί κυρίως η επέκταση των κανόνων και των ρυθμίσεων που διέπουν τη λειτουργία της αγοράς εργασίας και συνδυάζουν το μέγιστο των εγγυήσεων με το μέγιστο της αποτελεσματικότητας και της παραγωγικότητας·

5.7

θεωρεί, στα πλαίσια αυτά, ότι οι υπερεθνικές συλλογικές συμβάσεις μπορεί να είναι χρήσιμες·

5.8

ταυτόχρονα είναι υπέρ της προώθησης της κοινωνικής ευθύνης των επιχειρήσεων·

5.9

επίσης είναι υπέρ της προώθησης μεγαλύτερου και πιο προωθημένου συντονισμού των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας.

6.   Προς μία πιο αλληλέγγυα κοινωνία

Η Επιτροπή των Περιφερειών

6.1

αναγνωρίζει ότι ο εκσυγχρονισμός της κοινωνικής προστασίας, συμπεριλαμβανομένης της δημοσιονομικής της βιωσιμότητας, είναι σημαντικό στοιχείο της ενδιάμεσης αξιολόγησης της στρατηγικής της Λισσαβώνας. Τονίζει ωστόσο, ότι αυτός ο εκσυγχρονισμός θα πρέπει να επιδιωχθεί με απαρέγκλιτο στόχο μια πιο αλληλέγγυα κοινωνία με ίσες δυνατότητες για όλους·

6.2

για όλους αυτούς τους λόγους, κρίνει ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές πρέπει να κληθούν να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο όσον αφορά τη διαδικασία εκσυγχρονισμού και ότι η Ανοικτή Μέθοδος Συντονισμού (ΑΜΣ) πρέπει να επεκταθεί και στις υπερεθνικές εδαφικές κοινότητες·

6.3

συμφωνεί με τις προτάσεις για εξορθολογισμό της ΑΜΣ μέσω ενιαίου καταλόγου των κοινών στόχων στους τομείς της ενσωμάτωσης, των συντάξεων και της υγείας·

6.4

δέχεται πλήρως τον στόχο της καταπολέμησης της φτώχειας και της προώθησης της κοινωνικής ενσωμάτωσης·

6.5

δίνει μεγάλη σημασία σε μία κοινοτική πρωτοβουλία σχετικά με τις διατάξεις που θα παρέχουν σε όλους τους πολίτες ελάχιστο εισόδημα κοινωνικής ενσωμάτωσης και καλεί την Επιτροπή να προωθήσει ειδικές δράσεις προκειμένου να συγκριθούν οι διάφορες εμπειρίες, εθνικές και περιφερειακές, ενθαρρύνοντας τη διάδοση των ορθών πρακτικών και τη συγκριτική ανάλυση των σχετικών διατάξεων·

6.6

είναι υπέρ της ανακήρυξης ενός ευρωπαϊκού έτους καταπολέμησης της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (2010). Εκφράζει ωστόσο την ανησυχία μήπως οι πρωτοβουλίες αυτού του είδους (όπως τα άλλα «ευρωπαϊκά έτη» που προβλέπονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, που θα ανακηρυχθούν από τώρα έως το 2010) περιοριστούν σε απλές εορταστικές εκδηλώσεις, ενώ αντιθέτως θα έπρεπε να συνοδεύονται από ενίσχυση των ειδικών δράσεων που θα πρέπει να προωθηθούν·

6.7

συμφωνεί πλήρως με το στόχο της καταπολέμησης των διακρίσεων και της προώθησης των δικαιωμάτων των μειονοτήτων ενδεχομένως και μέσω πρωτοβουλιών νομοθετικού χαρακτήρα·

6.8

στηρίζει την πρόταση για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων. Αντίθετα, άλλα υφιστάμενα μέσα θα μπορούσαν να βελτιωθούν προκειμένου να συμβάλουν αποτελεσματικότερα στην αξιολόγηση των εμπειριών και την εφαρμογή των ορθών πρακτικών που αναπτύσσονται στα κράτη μέλη·

6.9

επισημαίνει την αναγκαιότητα να διαρθρωθεί καλύτερα ο στόχος της καταπολέμησης των διακρίσεων προσδιορίζοντας ειδικές δράσεις και μέτρα για τις διάφορες καταστάσεις: ο πολυσυζητημένος στόχος των ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών παρουσιάζει πράγματι ιστορικές συνδηλώσεις και ιδιαίτερες προβληματικές που δεν περιορίζονται στο γενικότερο ζήτημα των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, και για τον λόγο αυτό παρουσιάζεται με διαφορετικό τρόπο στα μεμονωμένα κράτη της Ένωσης·

6.10

συμφωνεί με τη δέσμευση κατάρτισης της σχετικής ανακοίνωσης για τις κοινωνικές υπηρεσίες γενικού συμφέροντος (ΚΥΓΣ) και εκφράζει κυρίως την ευχή η πρωτοβουλία αυτή να συμβάλει στην αποσαφήνιση του σημερινού πλαισίου νομικής αβεβαιότητας. Υπενθυμίζει τον κυρίαρχο ρόλο των τοπικών και περιφερειακών αρχών στον τομέα των ΚΥΓΣ καθώς και την αναγκαιότητα να υποστηριχθούν επαρκώς προκειμένου να συνεχίσουν να διασφαλίζουν την πρόσβαση και τον καθολικό χαρακτήρα. Η επιθυμητή κινητικότητα των ατόμων στην Ένωση επιβάλλει σε όλα τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράση και να προοδεύσουν στον τομέα με συντονισμένο τρόπο. Με την έννοια αυτή εκτιμά θετικά την πρόθεση της Επιτροπής να επιτρέψει την εξαίρεση κοινοποίησης υπό ορισμένες προϋποθέσεις στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων σε ορισμένους τομείς κοινωνικών υπηρεσιών, όπως νοσοκομεία και λαϊκές κατοικίες.

7.   Συμπεράσματα

Η Επιτροπή των Περιφερειών

παροτρύνει την Επιτροπή να επιδείξει τη δέουσα προσοχή στον πραγματικό ρόλο και τις αρμοδιότητες των τοπικών και περιφερειακών αρχών στους διάφορους τομείς που αποτελούν αντικείμενο της Ατζέντας κοινωνικής πολιτικής, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας της Συνταγματικής Συνθήκης και τονίζει εκ νέου ότι το ζήτημα αυτό είναι ο βασικός δρόμος για την οικοδόμηση μιας Ευρώπης των πολιτών, που θα αποτελεί επίσης πρότυπο συνοχής και αλληλεγγύης σε μία διαδικασία που προσανατολίζεται στο να καταστήσει την Ένωση την πιο ανταγωνιστική και δυναμική στον κόσμο οικονομία που βασίζεται στις γνώσεις.

Βρυξέλλες, 6 Ιουλίου 2005

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Peter STRAUB


(1)  EE C 43 της 18.2.2005, σελίδα 7.

(2)  EE C 121 της 30.4.2004, σελίδα 32.