15.1.2011   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 13/13


Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 16ης Νοεμβρίου 2010 [αίτηση του Oberlandesgericht Stuttgart (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως εκδοθέντος κατά του Gaetano Mantello

(Υπόθεση C-261/09) (1)

(Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως - Δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις - Ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως - Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ - Άρθρο 3, σημείο 2 - Ne bis in idem - Έννοια των «ίδιων πράξεων» - Δυνατότητα της δικαστικής αρχής εκτελέσεως να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως - Αμετάκλητη απόφαση που έχει εκδοθεί στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος - Κατοχή ναρκωτικών ουσιών - Διακίνηση ναρκωτικών ουσιών - Εγκληματική οργάνωση)

2011/C 13/20

Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική

Αιτούν δικαστήριο

Oberlandesgericht Stuttgart

Διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του

Gaetano Mantello

Αντικείμενο

Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Oberlandesgericht Stuttgart — Ερμηνεία του άρθρου 3, σημείο 2, της αποφάσεως–πλαισίου του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ L 190, σ. 1) — Αρχή «non bis in idem» σε εθνικό επίπεδο — Δυνατότητα της δικαστικής αρχής εκτελέσεως να αρνηθεί να εκτελέσει ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως εκδοθέν στο πλαίσιο ποινικής διώξεως η οποία αφορά πράξεις εκ των οποίων ένα μέρος έχει αποτελέσει αντικείμενο αμετάκλητης αποφάσεως στο κράτος μέλος εκδόσεως του εντάλματος αυτού — Έννοια των «ίδιων πράξεων» — Περίπτωση στην οποία, κατά την πρώτη ποινική διαδικασία, όλα τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως ήταν γνωστά στις προανακριτικές αρχές του κράτους μέλους εκδόσεως του εντάλματος, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν για λόγους ερευνητικής τακτικής

Διατακτικό

Όσον αφορά την έκδοση και την εκτέλεση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, η έννοια των «ίδιων πράξεων» του άρθρου 3, σημείο 2, της αποφάσεως-πλαισίου 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 2002, για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, συνιστά αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης.

Υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην οποία η δικαστική αρχή εκδόσεως του εντάλματος, απαντώντας σε αίτηση παροχής πληροφοριών υπό την έννοια του άρθρου 15, παράγραφος 2, της ως άνω αποφάσεως-πλαισίου την οποία υπέβαλε η δικαστική αρχή εκτελέσεως, προέβη, κατ’ εφαρμογήν της εθνικής της νομοθεσίας και τηρώντας τις απαιτήσεις που απορρέουν από την κατά το ως άνω άρθρο 3, σημείο 2, έννοια των «ίδιων πράξεων», στη ρητή διαπίστωση ότι η προγενέστερη απόφαση που είχε εκδοθεί στο πλαίσιο της εννόμου τάξεώς της δεν αποτελεί αμετάκλητη απόφαση που να καλύπτει τις πράξεις στις οποίες αναφέρεται το ένταλμά της συλλήψεως και επομένως δεν εμποδίζει την άσκηση της διώξεως την οποία αφορά το εν λόγω ένταλμα συλλήψεως, η δικαστική αρχή εκτελέσεως δεν έχει λόγο να εφαρμόσει, συνεπεία μιας τέτοιας αποφάσεως, τον λόγο υποχρεωτικής μη εκτελέσεως που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο 3, σημείο 2.


(1)  ΕΕ C 220 της 12.9.2009.