Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-47/01,

Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον G. Valero Jordana, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

προσφεύγουσα,

κατά

Βασιλείου της Ισπανίας, εκπροσωπούμενου από τον S. Ortiz Vaamonde, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,

καθού,

που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να καταρτίσει ή, τουλάχιστον, να κοινοποιήσει στην Επιτροπή τα σχέδια, τις γενικές κατευθύνσεις και τις περιλήψεις των καταλόγων που προβλέπουν τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB και PCT) (ΕΕ L 243, σ. 31), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω διατάξεις της οδηγίας αυτής,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα),

συγκείμενο από τους S. von Bahr, πρόεδρο τμήματος, D. A. O. Edward και A. La Pergola (εισηγητή) , δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs

γραμματέας: R. Grass

έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 6ης Ιουνίου 2002,

εκδίδει την ακόλουθη

Απόφαση

Σκεπτικό της απόφασης

1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Φεβρουαρίου 2001, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή έχουσα ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να καταρτίσει ή, τουλάχιστον, να της κοινοποιήσει τα σχέδια, τις γενικές κατευθύνσεις και τις περιλήψεις των καταλόγων που προβλέπουν τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB και PCT) (ΕΕ L 243, σ. 31, στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω διατάξεις της οδηγίας αυτής.

2 Σύμφωνα με το άρθρο 1 της οδηγίας:

«Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ελεγχόμενη διάθεση των PCB, την απολύμανση ή διάθεση συσκευών που περιέχουν PCB ή/και τη διάθεση χρησιμοποιημένων PCB, προκειμένου να διατεθούν πλήρως βάσει των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.»

3 Το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας προβλέπει:

«ροκειμένου να συμμορφωθούν προς το άρθρο 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την κατάρτιση καταλόγων των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB μεγαλύτερο των 5 dm3 και αποστέλλουν περίληψη των καταλόγων αυτών στην Επιτροπή, το αργότερο τρία χρόνια μετά την έκδοση της παρούσας οδηγίας. Σε περίπτωση πυκνωτών ισχύος, το όριο των 5 dm3 νοείται ότι συμπεριλαμβάνει το σύνολο των μεμονωμένων στοιχείων μιας συνδυασμένης σειράς.»

4 Το άρθρο 11 της οδηγίας προβλέπει:

«1. Εντός τριών ετών από την έκδοση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη καταρτίζουν:

- σχέδια απολύμανσης ή/και διάθεσης των συσκευών που έχουν απογραφεί και των PCB τα οποία περιέχουν,

- γενικές κατευθύνσεις για τη συλλογή και τη μετέπειτα διάθεση συσκευών οι οποίες δεν οφείλουν να περιληφθούν σε κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 1, όπως ορίζει το άρθρο 6, παράγραφος 3.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή αυτά τα σχέδια και τις γενικές κατευθύνσεις.»

5 Κατά το άρθρο της 13, παράγραφος 1, η οδηγία άρχισε να ισχύει από της ημερομηνίας εκδόσεώς της, ήτοι τις 16 Σεπτεμβρίου 1996.

6 Εκτιμώντας ότι δεν είχε ενημερωθεί από το Βασίλειο της Ισπανίας σχετικά με τις διατάξεις που αυτό είχε θεσπίσει προκειμένου να συμμορφωθεί προς τα άρθρα 4 και 11 της οδηγίας κατά το πέρας της προθεσμίας που έτασσαν οι εν λόγω διατάξεις, η Επιτροπή, με έγγραφο οχλήσεως της 11ης Απριλίου 2000, ζήτησε από το Βασίλειο της Ισπανίας να υποβάλει, σύμφωνα με την προβλεπόμενη από το άρθρο 226 ΕΚ διαδικασία, τις σχετικές παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας δύο μηνών.

7 Απαντώντας στο εν λόγω έγγραφο, το Βασίλειο της Ισπανίας δήλωσε στην Επιτροπή, με έγγραφο της 20ής Ιουνίου 2000, ότι είχε καταρτίσει προσχέδια καταλόγων, σχέδια απολυμάνσεως και διαθέσεως, καθώς και σχέδια συλλογής και διαθέσεως. Με έγγραφα της 14ης και 22ας Αυγούστου, καθώς και της 12ης Σεπτεμβρίου, οι ισπανικές αρχές παρέσχον στην Επιτροπή αντίγραφο του εθνικού σχεδίου προγράμματος απολυμάνσεως και διαθέσεως των PCB και των PCT καθώς και των συσκευών που περιέχουν τις ουσίες αυτές.

8 Εκτιμώντας ότι οι πληροφορίες που παρέσχε το Βασίλειο της Ισπανίας καταδείκνυαν ότι αυτό δεν είχε ακόμη συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που υπείχε από τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας, η Επιτροπή, στις 18 Σεπτεμβρίου 2000, εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη με την οποία κάλεσε το Βασίλειο της Ισπανίας να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί προς αυτήν εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποίησεώς της.

9 Οι ισπανικές αρχές απάντησαν στην προαναφερθείσα γνώμη με το από 6 Νοεμβρίου 2000 έγγραφο, στο οποίο επισύναψαν αντίγραφο της γνώμης που εξαρτούσε από δημόσια έρευνα την απόφαση του γενικού διευθυντή ποιότητας και εκτιμήσεως του περιβάλλοντος του Υπουργείου περιβάλλοντος σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα απολυμάνσεως και διαθέσεως αποβλήτων PCB και PCT, καθώς και των συσκευών που περιέχουν τις εν λόγω ουσίες.

10 Εκτιμώντας ότι το Βασίλειο της Ισπανίας δεν είχε συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που υπείχε από την οδηγία, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την παρούσα προσφυγή.

11 Με το δικόγραφό της, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, δεδομένου ότι παρέλειψε να καταρτίσει και/ή να κοινοποιήσει εμπροθέσμως την περίληψη των καταλόγων, το πρόγραμμα και το σχέδιο που προβλέπουν τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της εν λόγω οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπείχε απ' αυτήν.

12 Αμυνόμενο, το Βασίλειο της Ισπανίας αμφισβητεί την παράβαση που του προσάπτεται. Ισχυρίζεται ότι το εθνικό σχέδιο για την απολύμανση και τη διάθεση των PCB, των PCT και των συσκευών που τα περιέχουν είχε θεσπιστεί και δημοσιευθεί στο Boletín Oficial del Estado της 18ης Απριλίου 2001, όπως προέβλεπε το βασιλικό διάταγμα 1378/99, της 27ης Αυγούστου 1999 (ΒΟΕ 206, της 28ης Αυγούστου 1999, σ. 31911), το οποίο μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο. Το εν λόγω σχέδιο κοινοποιήθηκε στη συνέχεια και στην Επιτροπή.

13 Η Επιτροπή, με το υπόμνημα απαντήσεως, ισχυρίζεται ότι το εν λόγω εθνικό σχέδιο δεν μπορεί να εξαφανίσει την παράβαση, διότι θεσπίστηκε εκτός της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας και, μάλιστα, μετά την άσκηση της προσφυγής. Επικουρικώς, ισχυρίζεται ότι το περιεχόμενο του εν λόγω σχεδίου δεν συνάδει προς την οδηγία.

14 Το Βασίλειο της Ισπανίας, με το υπόμνημα ανταπαντήσεως, αντικρούει τις αιτιάσεις της Επιτροπής σχετικά με το περιεχόμενο του εθνικού σχεδίου και, επικαλούμενο εκτιμήσεις τεχνικής φύσεως, ισχυρίζεται ότι το εν λόγω περιεχόμενο πληροί τα κριτήρια της οδηγίας.

15 Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται βάσει της καταστάσεως του κράτους μέλους όπως αυτή έχει κατά τη λήξη της προθεσμίας που έχει ταχθεί με την αιτιολογημένη γνώμη και ότι οι επελθούσες, στη συνέχεια, αλλαγές δεν μπορούν να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο (βλ., μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις της 6ης Δεκεμβρίου 2001, C-148/00, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-9823, σκέψη 7, και της 16ης Μα_ου 2002, C-372/01, Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου, που δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στη Συλλογή, σκέψη 7).

16 Όμως, δεν αμφισβητείται ότι το εθνικό σχέδιο απολυμάνσεως και διαθέσεως των PCB, των PCT και των συσκευών που τα περιέχουν θεσπίσθηκε, δημοσιεύθηκε και κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή μετά το πέρας της δίμηνης προθεσμίας που αυτή είχε τάξει με την αιτιολογημένη της γνώμη.

17 Υπό τις συνθήκες αυτές, διαπιστώνεται ότι η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή είναι βάσιμη.

18 Κατά συνέπεια, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να καταρτίσει εμπροθέσμως περίληψη των καταλόγων απογραφής των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB άνω των 5 dm3, σχέδιο απολυμάνσεως και/ή διαθέσεως των απογραφεισών συσκευών και των PCB που αυτές περιέχουν καθώς και πρόγραμμα για τη συλλογή και μεταγενέστερη διάθεση των συσκευών που δεν έχουν αποτελέσει το αντικείμενο απογραφής, σύμφωνα με τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα εν λόγω άρθρα της οδηγίας αυτής.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

19 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα και το τελευταίο ηττήθηκε, το Βασίλειο της Ισπανίας πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)

αποφασίζει:

1) Το Βασίλειο της Ισπανίας, παραλείποντας να καταρτίσει εμπροθέσμως περίληψη των καταλόγων απογραφής των συσκευών που περιέχουν όγκο PCB άνω των 5 dm3, σχέδιο απολυμάνσεως και/ή διαθέσεως των απογραφεισών συσκευών και των PCB που αυτές περιέχουν καθώς και πρόγραμμα για τη συλλογή και μεταγενέστερη διάθεση των συσκευών που δεν έχουν αποτελέσει το αντικείμενο απογραφής, σύμφωνα με τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 11 της οδηγίας 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (PCB και PCT), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα εν λόγω άρθρα της οδηγίας αυτής.

2) Καταδικάζει το Βασίλειο της Ισπανίας στα δικαστικά έξοδα.