Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό

Διάδικοι

Στην υπόθεση C-44/92,

Association of Independent Officials for the Defense of the European Civil Service/'Ενωση Ανεξάρτητων Υπαλλήλων για την Υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Δημόσιας Υπηρεσίας (TAO/AFI), με έδρα τις Βρυξέλλες, εκπροσωπούμενη από τον L. Govaert, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τη Lucy Dupong, 14 A, rue des Bains,

προσφεύγουσα,

κατά

Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τους G. Valsesia, νομικό σύμβουλο, και S. van Raepenbusch, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Roberto Hayder, εκπρόσωπο της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,

καθής,

υποστηριζόμενη από την

Union syndicale-Bruxelles, εκπροσωπούμενη από τον J.-N. Louis, δικηγόρο Βρυξελλών, με τόπο επιδόσεων τα γραφεία της Fiduciaire Myson SARL, 1, rue Glesener,

παρεμβαίνoυσα,

που έχει ως αντικείμενο προσφυγή με την οποία ζητείται να υποχρεωθεί η Επιτροπή, αφενός, να μεριμνά ώστε οι αποφάσεις σχετικά με τους διορισμούς των εκπροσώπων της στις επιτροπές προσωπικού να λαμβάνονται κατά τρόπο συλλογικό και να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, να διευκρινίσει και να θεσπίσει μια ιεραρχία των διαφόρων επιτροπών και υποεπιτροπών,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),

συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, M. Diez de Velasco και P. J. G. Kapteyn, δικαστές,

γενικός εισαγγελέας: C. Gulmann

γραμματέας: J.-G. Giraud

αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,

εκδίδει την ακόλουθη

Διάταξη

Σκεπτικό της απόφασης

1 Στις 17 Σεπτεμβρίου 1991, ο George White, υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφενός, και η Association of Independent Officials for the Defence of the European Civil Service/'Ενωση Ανεξάρτητων Υπαλλήλων για την Υπεράσπιση της Ευρωπαϊκής Δημόσιας Υπηρεσίας (ΤΑΟ/ΑFΙ), αφετέρου, άσκησαν προσφυγή κατά της Επιτροπής ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2 'Οσον αφορά την προσφυγή του White, αυτή βασίζεται στα άρθρα 90 και 91 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των Υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (στο εξής: ΚΥΚ), ενώ εκείνη της ΤΑΟ/ΑFΙ ασκήθηκε βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης ΕΟΚ. Στις 13 Δεκεμβρίου 1991, η Union syndicale-Bruxelles ζήτησε να παρέμβει προς υποστήριξη των αιτημάτων της καθής.

3 Η προσφυγή που άσκησαν ο White και η ΤΟΑ/ΑFΙ αποβλέπει, πρώτον, στο να υποχρεωθεί η Επιτροπή, αφενός, να μεριμνά ώστε οι αποφάσεις σχετικά με τους διορισμούς των εκπροσώπων της στις επιτροπές προσωπικού να λαμβάνονται κατά τρόπο συλλογικό και να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, να διευκρινίσει και να θεσπίσει μια ιεραρχία των διαφόρων επιτροπών και υποεπιτροπών δεύτερον, να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει στον Georges White αποζημίωση που εκτιμάται ex aequo et bono σε 250 000 βελγικά φράγκα (BFR) και στην ΤΑΟ/AFΙ αποζημίωση που εκτιμάται ex aequo et bono σε 1 500 000 BFR.

4 Η διαφορά θέτει ζητήματα σχετικά με την οργάνωση της ευρωπαϊκής δημόσιας υπηρεσίας και, ειδικότερα, με την εκπροσώπηση του προσωπικού στις επιτροπές που προβλέπονται με τον ΚΥΚ και στις διοικητικές επιτροπές του κοινοτικού οργάνου.

5 Θεωρώντας εαυτό αναρμόδιο να αποφανθεί επί προσφυγής η οποία ασκήθηκε βάσει του άρθρου 173 της Συνθήκης, το Πρωτοδικείο, με διάταξη της 27ης Ιανουαρίου 1992, παρέπεμψε την υπόθεση στο Δικαστήριο, καθόσον αφορούσε την προσφυγή που ασκήθηκε από την ΤΑΟ/AFΙ, και την αίτηση της Union syndicale καθόσον αφορά την προσφυγή της ΤΑΟ/ΑFΙ.

6 Δυνάμει του άρθρου 92, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη, το Δικαστήριο, αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, μπορεί, χωρίς να συνεχίσει τη διαδικασία, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.

Επί των αιτημάτων ως προς τα καθήκοντα της Επιτροπής

7 Με τα αιτήματά της η ΤΑΟ/AFΙ ζητεί από το Δικαστήριο, πρώτον, να υποχρεώσει την Επιτροπή, αφενός, να μεριμνά ώστε οι αποφάσεις σχετικά με τους διορισμούς των εκπροσώπων της στις επιτροπές προσωπικού να λαμβάνονται κατά τρόπο συλλογικό και να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας και, αφετέρου, να διευκρινίσει και να θεσπίσει μια ιεραρχία των διαφόρων επιτροπών και υποεπιτροπών.

8 Κατά πάγια νομολογία, δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να απευθύνει διαταγές στην κοινοτική διοίκηση. Ως εκ τούτου, το δεύτερο κεφάλαιο της προσφυγής της ΤΑΟ/ΑFΙ πρέπει να κριθεί απαράδεκτο.

Επί των αιτημάτων ως προς την αποζημίωση

9 Η ΤΑΟ/ΑFI ζητεί να υποχρεωθεί η Επιτροπή να καταβάλει ποσό 1 500 000 BFR ως αποζημίωση. 'Οσον αφορά τη βάση του αιτήματος αυτού, το εισαγωγικό της δίκης έγγραφο δεν κάνει καμιά αναφορά στα άρθρα 178 και 215, δεύτερο εδάφιο, της Συνθήκης, αλλά περιορίζεται στο να αναφέρει ότι, "όσον αφορά την ΤΟΑ/ΑFI, η παρέμβασή της προς υποστήριξη του White βασίζεται στο άρθρο 173".

10 Επιβάλλεται σχετικώς να υπομνησθεί ότι, κατά το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας, το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να περιέχει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των ισχυρισμών των οποίων γίνεται επίκληση.

11 Με το δικόγραφό της, η προσφεύγουσα περιορίστηκε να διατυπώσει αίτημα αποζημιώσεως χωρίς να αιτιολογήσει με επαρκή ακρίβεια αν και πώς συντρέχει το σύνολο των προϋποθέσεων για την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη.

12 Ως εκ τούτου, τα αιτήματα ως προς την αποζημίωση της ΤΑΟ/ΑFΙ πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα. Κατά συνέπεια, η αίτηση παρεμβάσεως της Union syndicale-Bruxelles καθίσταται άνευ αντικειμένου.

Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα

Επί των δικαστικών εξόδων

Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η προσφεύγουσα ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.

Διατακτικό

Για τους λόγους αυτούς,

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)

διατάσσει:

1) Απορρίπτει την προσφυγή ως απαράδεκτη.

2) Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.

Λουξεμβούργο, 3 Δεκεμβρίου 1992.