20.6.2009   

EL

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

C 141/53


Προσφυγή της 10ης Απριλίου 2009 — Dover κατά Κοινοβουλίου

(Υπόθεση T-149/09)

2009/C 141/108

Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική

Διάδικοι

Προσφεύγων: Densmore Ronald Dover (Borehamwood, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: D. Vaughan, QC Barrister, M. Lester, Barrister και M. French, Solicitor)

Καθού: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Αιτήματα του προσφεύγοντος

Ο προσφεύγων ζητεί από το Πρωτοδικείο:

να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση·

να λάβει μέτρα οργανώσεως της διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 64 του Κανονισμού Διαδικασίας του Πρωτοδικείου όπως προσδιορίζεται με το δικόγραφο της προσφυγής·

να καταδικάσει το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα.

Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα

Ο προσφεύγων ζητεί με την παρούσα προσφυγή την ακύρωση της αποφάσεως του Κοινοβουλίου D(2009) 4639 της 29ης Ιανουαρίου 2009 περί επιστροφής των αποζημιώσεων για βοηθούς βουλευτών.

Ο προσφεύγων επικαλείται πέντε λόγους προς στήριξη της προσφυγής του.

Πρώτον, διατείνεται ότι το Κοινοβούλιο παρερμήνευσε και εφάρμοσε εσφαλμένα το άρθρο 14 της ρυθμίσεως περί εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών (ΕΑΒ), μεταξύ άλλων επιδιώκοντας να επιβάλει στον προσφεύγοντα, με αναδρομική ισχύ, αυστηρές προϋποθέσεις που ουδέποτε ίσχυαν στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την εξεταζόμενη χρονική περίοδο και παραλείποντας να προσδιορίσει επακριβώς το είδος των δαπανών που θεωρείται ότι καλύφθηκαν αχρεωστήτως.

Δεύτερον, υποστηρίζει ότι το Κοινοβούλιο στηρίχθηκε σε μια υποτιθέμενη «σύγκρουση συμφερόντων» παραβιάζοντας την αρχή της ασφαλείας δικαίου, διότι ενήργησε κατά τρόπο ασυμβίβαστο προς την προηγούμενη πρακτική του, χωρίς να συμμορφώνεται προς τους δημοσιευμένους σχετικούς κανόνες και χωρίς να ακολουθεί σαφή και διαφανή πρότυπα. Ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου στερείται πραγματικού και νομικού ερείσματος.

Τρίτον, ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι το Κοινοβούλιο δεν συμμορφώθηκε προς τις θεμελιώδεις διαδικαστικές απαιτήσεις του άρθρου 27 ΕΑΒ όσον αφορά, μεταξύ άλλων, την προηγούμενη διαβούλευση των Κοσμητόρων, τη δικαιολόγηση της υπάρξεως «εξαιρετικών περιστάσεων», την ακρόαση του προσφεύγοντος αιτούντος πριν από την λήψη της σχετικής και την απαίτηση λήψεως αποφάσεως από το Προεδρείο.

Τέταρτον, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το καθού ζήτησε την εκ μέρους του προσφεύγοντος επιστροφή του ΦΠΑ, χωρίς να υπάρχει σχετική σχετική νομική βάση.

Τέλος, ο προσφεύγων επισημαίνει ότι το Κοινοβούλιο παρέπεμψε πρόωρα την υπόθεσή του στον OLAF, προσβάλλοντας τα δικαιώματά του άμυνας και χωρίς να υπάρχει νομική βάση ή να παρατίθεται κάποια αιτιολογία.