7.12.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 406/7


Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 15 października 2015 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Amtsgericht Laufen – Niemcy) – postępowanie karne przeciwko Gavrilowi Covaciemu

(Sprawa C-216/14) (1)

((Odesłanie prejudycjalne - Współpraca sądowa w sprawach karnych - Dyrektywa 2010/64/UE - Prawo do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym - Język postępowania - Wyrok nakazowy skazujący na karę grzywny - Możliwość wniesienia sprzeciwu w języku innym niż język postępowania - Dyrektywa 2012/13/UE - Prawo do informacji w postępowaniu karnym - Prawo do informacji dotyczących oskarżenia - Doręczenie wyroku nakazowego - Tryby - Obowiązkowe ustanowienie pełnomocnika przez podejrzanego względnie oskarżonego - Termin na wniesienie sprzeciwu biegnący od momentu doręczenia wyroku pełnomocnikowi))

(2015/C 406/06)

Język postępowania: niemiecki

Sąd odsyłający

Amtsgericht Laufen

Strona (Strony) w postępowaniu karnym przed sądem krajowym

Gavril Covaci.

Sentencja

1)

Artykuły 1–3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że przepisy te nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu prawa krajowego takiemu jak stanowiące przedmiot postępowania głównego, które w ramach postępowania karnego nie pozwala osobie, wobec której został wydany wyrok nakazowy, na wniesienie środka zaskarżenia od tego orzeczenia na piśmie w języku innym aniżeli język postępowania, nawet jeśli osoba ta nie włada tym ostatnim językiem, chyba że właściwe władze uznają – zgodnie z art. 3 ust. 3 owej dyrektywy – że w kontekście danego postępowania i okoliczności danej sprawy sprzeciw ten stanowi dokument istotny.

2)

Artykuł 2, art. 3 ust. 1 lit. c) oraz art. 6 ust. 1 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym należy interpretować w ten sposób, że nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego takiemu jak stanowiące przedmiot postępowania głównego, które w ramach postępowania karnego nakłada na oskarżonego niebędącego rezydentem tego państwa członkowskiego obowiązek ustanowienia pełnomocnika do doręczeń dla celów wydanego wobec niego wyroku nakazowego, pod warunkiem że osoba ta ma faktyczną możliwość wykorzystania w całości terminu na wniesienie sprzeciwu od owego wyroku.


(1)  Dz.U. C 253 z 4.8.2014.